X
 |
 |
|
| این روزها با هر که دوست می شویم احساس می کنیم آنقدر دوست بوده ایم که دیگر وقت خیانت است |
|
ذهن را درگیر باعشقی خیالی کرد و رفت
جمله های واضح دل را سوالی کرد و رفت چون رمیدن های آهو ناز کردن های او دشت چشمان مرا حالی به حالی کرد و رفت کهنه ای بودم برای دست های این و آن هرکسی مارا به نوعی دستمالی کرد و رفت
ابرهم در بارشش قصد فداکاری نداشت عقده در دل داشت روی خاک خالی کردو رفت |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هشتم فروردین 1391ساعت 10:45 توسط رها |
|
|
مثل بادبادکی که دست کودکش را گم کرده باشد
رها می شوم توی آسمان تو که اگر نبودی زمین معنا نداشت آخر خیلی وقت است دیگر پاهایم روی زمین نیست درست از وقتی دستم را گرفتی من راه رفتن بلد نبودم و تو پریدن یادم دادی ولی ندانستی باد مرا می برد اگر دستت نباشد خفه می شوم اگر هوای تو نباشد خودت رها بودی مرا چرا رها کردی مرا به باد سپردی که پریدن یاد بگیرم یا راه رفتن فراموش کنم حالا این منم بی تو بی هوای تو بی دستان تو بی مقصد ، بی مقصود بی هیچ امیدی به رسیدن اصلا می فهمی چه می گویم ؟؟؟ به همین سادگی بر بادم دادی گلم اینها را گفتم تا بدانی چرا دوستت دارم... |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1392ساعت 17:23 توسط رها |
|
|
فرزند عزیزم: آن زمان که مرا پیر و از کار افتاده یافتی، ... اگر هنگام غذا خوردن لباسهایم را کثیف کردم ویا نتوانستم لباسهایم را بپوشم اگر صحبت هایم تکراری و خسته کننده است صبور باش و درکم کن یادت بیاور وقتی کوچک بودی مجبور میشدم روزی چند بار لباسهایت عوض کنم برای سرگرمی یا خواباندنت مجبور میشدم بارها و بارها داستانی را برایت تعریف کنم... وقتی نمیخواهم به حمام بروم مرا سرزنش و شرمنده نکن وقتی بی خبر از پیشرفتها و دنیای امروز سوالاتی میکنم،با تمسخر به من ننگر وقتی برای ادای کلمات یا مطلبی حافظه ام یاری نمیکند،فرصت بده و عصبانی نشو وقتی پاهایم توان راه رفتن ندارند،دستانت را به من بده...همانگونه که تو اولین قدمهایت را کنار من برمیداشتی.... زمانی که میگویم دیگر نمیخواهم زنده بمانم و میخواهم بمیرم،عصبانی نشو..روزی خود میفهمی از اینکه در کنارت و مزاحم تو هستم،خسته و عصبانی نشو یاریم کن همانگونه که من یاریت کردم کمک کن تا با نیرو و شکیبایی تو این راه را به پایان برسانم فرزند دلبندم،دوستت دارم ... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیستم فروردین 1392ساعت 9:47 توسط رها |
|
|
شاید میان این همه نامردی
باید شیطان را ستود که دروغ نگفت جهنم را به جان خرید اما تظاهر به دوست داشتن آدم نکرد... |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هشتم فروردین 1392ساعت 12:30 توسط رها |
|
|
امسالم مث هر سال بدون تو تموم شد...
این عید و نمی خوام من عیدی ندارم این عید واسه من روز عذابه عیدم مث هر روز، هر روز مث دیروز من حال دلـــــم خیــــلــی خـــرابــــه...
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و ششم اسفند 1391ساعت 15:33 توسط رها |
|
|
تو چه میدانی ...
از شب هایی که دنیا دور سرم می چرخید... اما من با تمام قدرت ، به دور تو می چرخیدم؟! تو چه می دانی ... از روزهایی که بغض های دنیا برای من می ترکیدند... ومن ، بی توجه ،با همه وجود ،برای تو می خندیدم...؟! تو چه می دانی... |
|
+ نوشته شده در
شنبه دوازدهم اسفند 1391ساعت 10:51 توسط رها |
|
|
سلام
دوستای عزیزی که از مطالب وب من استفاده می کنن فقط با ذکر لینک وب من زیر مطلب مجاز به این کار می باشند. با تشکر |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه نهم بهمن 1391ساعت 16:37 توسط رها |
|
|
پیرمرد همسایه آلزایمر دارد دیروز زیادی شلوغش کرده بودند او فقط فراموش کرده بود ...از خواب بیدار شود
دلتنگم مثل مادر بی سوادی که دلش هوای بچه اش را کرده ولی بلد نیست شماره اش را بگیرد...
گنجشک می خندید به اینکه چرا هر روز بی هیچ پولی برایش دانه می پاشم... من می گریستم به اینکه حتی او هم محبت مرا از سادگی ام می پندارد....
همسایه ام از گرسنگی مرد ، بستگانش در عزایش گوسفندها سر بریدند...
آقای 3000 میلیارد لااقل سهم این کودک را نمی بردی...
دستها را باز در شبهای سرد ها کنید ای کودکان دوره گرد
نازنین ورشکست شدن کدامین سرمایه دار به اندازه ی بی سرمایه شدن تو دردناک است... ایستاده بود و به ویترین فروشگاهی نگاه می کرد زنی در حال عبور اورا دید اورا به داخل فروشگاه برد و برایش لباس و کفش خرید و گفت مواظب خودت باش کودک پرسید : ببخشید خانم شما خدا هستید؟؟؟ زن لبخند زد و پاسخ داد: نه من فقط یکی از بنده های خدا هستم کودک گفت : می دانستم با او نسبتی داری....
انسانهای بزرگ دو دل دارند دلی که درد می کشد و پنهان است و دلی که می خندد و آشکار است....
قند خون مادر بالاست اما دلش همیشه شور می زند برای ما اشکهای مادر...مروارید شده است در صدف چشمانش دکترها اسمش را گذاشته اند آب مروارید حرف ها دارد چشمان مادر... گویی زیر نویس فارسی دارد دستانش را نوازش می کنم داستانی دارد دستانش
ادعای عشق می کنیم و فراموش کرده ایم رنگ چشم های مادرمان را.... |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه شانزدهم آذر 1391ساعت 10:54 توسط رها |
|
|
نه هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطراف نمی رهاند و فکر می کنم این ترنم موزون حزن تا ابد شنیده خواهد شد نه وصل ممکن نیست !!! همیشه فاصله ای هست...
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سیزدهم آذر 1391ساعت 10:17 توسط رها |
|
|
دیر فهمیدم...
خیلی دیر.... "عزیزم"... "گلم"... "عشقم"... تکیه کلامش بود....
خدا را دوست بدار... حداقلش این است که یکی را دوست داری که روزی به او می رسی....
حواسم را هر کجا پرت می کنم باز کنار تو می افتد....
در نانوایی هم صف " یک دانه " ای ها جداست... از جذام هم بدتر است "تنهایی"...
تو آنجا....من اینجا....همه راست می گفتند ، توکجا من کجا....
وقتی دو عاشق از هم جدا میشن ... دیگه نمی تونن مثل قبل دوست باشن.... چون به قلب همدیگه زخم زدن... نمی تونن دشمن همدیگه باشن... چون زمانی عاشق بودن... تنها می تونن آشناترین غریبه برای همدیگه باشن....
مگر چندبار به دنیا آمده ایم... که اینهمه می میریم؟؟؟؟؟؟
دلم یک دنیا تنهایی می خواهد با یک عالمه تو وتمام گوشه کنارهای آغوشت...
دخترک برگشت چه بزرگ شده بود پرسیدم پس کبریتهایت کو؟ پوزخندی زد... گونه اش آتش بود ، سرخ، زرد... .............. گفتم می خواهم امشب با کبریتهای تو این سرزمین را به آتش بکشم دخترک نگاهی انداخت ،تنم لرزید.. گفت : کبریتهایم را نخریدند سالهاست تن می فروشم......
آدمی که منتظر است هیچ نشانه ای ندارد هیچ نشانه خاصی!!! فقط با هر صدایی بر می گردد....
کاش می فهمیدی... قهر می کنم تا دستم را محکمتر بگیری و بلندتر بگویی بمان... نه اینکه شانه بالا بیندازی وآرام بگویی هر طور راحتی...........
خسته ام از...تو نوشتن... کمی از "خودم" می نویسم این منم که دوستت دارم
یادم باشد دیگر هرگز خاطره هایم را کند و کاو نکنم! مثل آتش زیر خاکستر می ماند... حساب از دستم در رفته... چندمین بار است که با یاد نگاه آخرت آتش می گیرم....؟؟
یکم بیشتر هوای اینایی که مارو می خندونن داشته باشیم اونا تو تنهایی هاشون بیشتر غصه می خورن
می دونی چی بیشتر از همه آدم و داغون می کنه؟! اینکه هر کاری در توانت هست براش انجام بدی... آخرش برگرده بگه مگه من ازت خواستم.....
همه رابطه ها با جمله " تو با بقیه فرق داری " شروع می شه... وبه جمله " تو هم مثل بقیه ای " ختم می شه.... |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه پانزدهم آبان 1391ساعت 11:58 توسط رها |
|
|
دسـتــهـایـت دور اسـت......
دردهـایم نزدیـــک......
کدامین چشمه سمی شد که آب از آب می ترسد و حتی ذهن ماهیگیر از آن قلاب می ترسد گرفته دامن شب را سکوتی آنچنان مبهم که اشک از چشم و چشم از پلک و پلک از خواب و خواب از خواب می ترسد.... |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه یازدهم آبان 1391ساعت 9:52 توسط رها |
|
|
من وضـو با نفـــس خیــال تو می گیــرم
و تـو را می خوانـم و به شوق فــردا که تورا خواهــم دیـد چشـــــم به راه می مــانم
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و ششم مهر 1391ساعت 18:16 توسط رها |
|
|
در خرید لباسهای پاییزی دقت کنید...
لباسهایی بخرید با جیبهای بزرگ !؟ شاید پاییز امسال عاشق شدید.....
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه سیزدهم مهر 1391ساعت 12:25 توسط رها |
|
|
گاهی دلم می خواهد خودم را بغل کنم !
ببرم بخوابانمش! لحاف را بکشم رویش! دست ببرم لای موهایش و نوازشش کنم! حتی برایش لالایی بخوانم ، وسط گریه هایش بگویم : غصه نخور خودم جان! درست می شود ! درست می شود ! اگر هم نشد به جهنم... تمام می شود... بالاخره تمام می شود...!!!
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه ششم مهر 1391ساعت 12:47 توسط رها |
|
|
خداوندا......
قیامتت را بر پا کن!!!!!!! تو اگر خسته نشدی ، ما عجیب خسته ایم......
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیستم شهریور 1391ساعت 12:16 توسط رها |
|
|
به دنبال کدام پایان ! خلاف جاده ایستادی ؟
چرا تا عادتت کردم به فکر رفتن افتادی ؟ چرا باید به تنهایی ؟ دوباره بی تو برگردم ؟ کجای جاده بد بودم ؟ کجای قصه بد کردم ؟
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه یکم شهریور 1391ساعت 9:26 توسط رها |
|
|
چه تلخ است
با بغض بنویسی با خنده بخوانند....
این روزها کسی از ثابتش استفاده نمی کند همه اعتباری می خواهند وقابل تعویض همراه را عرض می کنم..... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه چهارم مرداد 1391ساعت 13:38 توسط رها |
|
|
کی مهربونی تو گرفت
از من غرقابه درد کی دستای عزیزتو تبر برای ساقه کرد کینه رو کی یاد تو داد تو هم شدی مثل همه از تن گرم عاشقت کی ساخته یک مجسمه....؟! نمی شه باورم تویی نه...اینکه چشمای تو نیست تو طاقتت نبود من و ببینی با چشمای خیس
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و هشتم تیر 1391ساعت 17:49 توسط رها |
|
|
اما
با این همه تقصیر من نبود که با این همه.... بااین همه امید قبولی در امتحان ساده تو رد شدم...... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و یکم تیر 1391ساعت 16:36 توسط رها |
|
|
فقط چند قدم مانده بود برسم به "تو" اگر این خواب لعنتی دیشب ادامه داشت.... |
|
+ نوشته شده در
شنبه دهم تیر 1391ساعت 13:10 توسط رها |
|
|
مرا به تختم ببندید و تنهایم بگذارید
هرچقدر هم نالیدم و فریاد زدم به سراغم نیایید.... من دارم اورا ترک می کنم..!!!
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه ششم تیر 1391ساعت 9:32 توسط رها |
|
|
این روزها "بی" در دنیای من غوغا می کند!
بی کس ، بی مار، بی زار، بی چاره ، بی تاب ، بی دار، بی یار، بی دل ،بی ریخت، بی صدا ، بی جان، بی نوا،بی حس ، بی عقل بی خبر، بی نشان ، بی بال، بی وفا، بی کلام ،بی جواب ، بی شمار بی نفس ،بی هوا ،بی خود، بی داد، بی روح ،بی هدف،بی راه،بی همزبان بی تو بی تو بی تو..... مرحوم حسین پناهی
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه پنجم تیر 1391ساعت 17:43 توسط رها |
|
|
اینجا در دنیای من گرگ ها هم افسردگی مفرط گرفته اند.
دیگر گوسفند نمی درند! به نی چوپان دل می سپارند و گریه می کنند....
می دانی....؟! به رویت نیاوردم....! از همان زمانی که به جای "تو" به من گفتی "شما" فهمیدم پای "او" در میان است.... |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه یکم تیر 1391ساعت 12:19 توسط رها |
|
|
ما چون زدری پای کشیدیم،کشیدیم
امید زهر کس که بریدیم ، بریدیم دل نیست کبوتر که چو برخاست،نشیند از گوشه بامی که پریدیم ،پریدیم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و هفتم خرداد 1391ساعت 12:36 توسط رها |
|
|
کسی به خدا گفت : اگر سرنوشت مرا تو نوشتی
پس چرا آرزو کنم؟ خدا گفت : شاید نوشته باشم هرچه آرزو کند....
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیستم خرداد 1391ساعت 16:20 توسط رها |
|
|
دیوار از پنجره ای که به گاه نیاز
دریغ شود بهتر است.......
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هفتم خرداد 1391ساعت 12:15 توسط رها |
|
 من زنم و به همان اندازه از هوا سهم دارم که ریه های تو درد آور است که من آزاد نباشم تا تو به گناه نیفتی قوس های بدنم بیشتر از افکارم به چشمهایت می آیند تاسف بار است که باید لباسهایم را به میزان ایمان تو تنظیم کنم (زنده یاد سیمین دانشور) |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه یکم خرداد 1391ساعت 11:21 توسط رها |
|
|
ساکنان دریا پس از مدتی صدای امواج را نمی شنوند
چه تلخ است قصه عادت.....
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1391ساعت 14:50 توسط رها |
|
|
بس که بد دیدم ز یاران به ظاهر خوب خود
بعد از این بر کودک دل سخت گیری می کنم
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1391ساعت 11:14 توسط رها |
|
|
اولین بار که به قمار خانه عشق آمدیم ، دست آموزی بیش نبودیم که استادمان شدی. آهی در بساط نبود جز جانی که بی سبب جان مانده بود و قلبی که دست نخورده عواطف سوزان بی جهت می تپید. قبول کردی که همین ناقابل ها را به میان بگذاریم.... وبازی شروع شد، استادی تو و دست آموزی ما چندی نکشید که ما هم در دل باختن و جان دادن خبره ی قمارخانه بودیم پا پیش گذاشتیم و سرمایه به میان عشق را قمار کردیم عاشقانه بردیم و عشق را در چشمان تو گم کردیم، غافل از اینکه آن روز که به قمار خانه آمدیم پیش پایمان عشق را باخته بودی. ...ومن دلباخته برای روشن کردن چراغ خاموش دیدگانت پا پیش می گذارم. این بار در قمارخانه خاطراتمان می نشینیم، می پذیری که استادت شوم واین بار تمام وجودم را، جوانی ام را وتو عشقی را که نداری به میان می گذاری، دست آموزانه استادیت می کنم، و همه وجودم را می بازم تا تو به شوق بردن دوباره عاشق شوی..... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و نهم فروردین 1391ساعت 14:46 توسط رها |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
رفیقان یک به یک رفتند مرا در خود رها کردند
همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1392 فروردین 1392 اسفند 1391 بهمن 1391 آذر 1391 آبان 1391 مهر 1391 شهریور 1391 مرداد 1391 تیر 1391 خرداد 1391 اردیبهشت 1391 فروردین 1391 |
|
RSS
|
![[تصویر: poverty1.jpg]](http://www.yespakistan.com/images/poverty1.jpg)
